ส่วนหนึ่งของการทิ้งละหมาด

8 มิย. 60     1181

 

พระองค์ ตรัสความว่า :  “ข้ามิได้สร้าง ญินและมนุษย์ มาเพื่อสิ่งอื่นใด นอกจากเพื่อให้เคารพพระองค์เท่านั้น” (อัล ซาริยาติ 51:56)

ส่วนหนึ่งของการทิ้งละหมาด

 

ส่วนหนึ่งของการทิ้งละหมาด

ด่านเเรกหลังความตาย คือ ชีวิตในหลุมศพก่อนวันฟื้นคืนชีพ อย่าลืม ความตายมาหาเราได้ตลอดเวลาคนเราไม่จำเป็นว่าต้องเเก่เเล้วตายเสมอไป!

สำหรับโทษของผู้ที่ทิ้งละหมดในกุบูร อะลัมบัรซัค นั้น ในฮะดีษที่รายงานโดยอิมาม บุคอรีย์ ที่กล่าวถึงสิ่งที่ท่านนบี ฝันเห็นว่า

ท่านนบี กล่าวว่า :

“มลาอิกะฮฺสองท่านได้มาหาท่าน และกล่าวแก่ท่านว่า ลุกขึ้นไปกับเรา ท่านนบีก็ไปกับทั้งสอง เขาพาไปเห็นชายสองคน คนหนึ่งนอนตะแคงอยู่ ส่วนอีกคนหนึ่งยืนยกหินก้อนใหญ่ แล้วทุ่มลงไปที่หัวคนที่นอนอยู่ หัวของเขาแตก แล้วหินก็กลิ้งไป ชายผู้นั้นจึงตามไปหยิบหินก้อนนั้น เขาจะไม่กลับไปจนกว่าหัวที่แตกนั้นจะกลับเหมือนเดิน แล้วเขาก็เอาหินทุ่ม ลงไปอีก ทำอยู่อย่างนี้อย่างต่อเนื่อง

ท่านนบี จึงกล่าวว่า (ซุบอานัลลอฮฺ) นี่มันโทษอะไรกันนี่!

ในตอนท้ายของฮะดีษ มะลาอิกะฮฺ ก็เฉลยว่า นั่นแหละ คือ โทษของคนอ่านกุรอานแล้วไม่ทำตาม และคนที่นอนไม่ละหมาดฟัรฎู”

นี่เป็นการลงโทษในกุบูร ที่เหมาะสมและรุนแรง เพระว่าไม่ตื่นขึ้นละหมาด หัวของเขาหนัก ก็ต้องโดนทุบหัวให้แตก ให้สาสมกับความขึ้เกียจของเขา!

 

"โทษในโลกอาคิเราะฮฺนั้น การลงโทษครั้งแรกก็คือ เมื่อมีเสียงประกาศให้สุญูดต่ออัลลอฮฺเขาไม่สามารถจะสุญูดได้ อัลลอฮฺ ตรัสว่า

“วีรชนที่หน้าแข้งจะถูกเลิกขึ้น (ในวันกิยามะฮฺ วันที่อัลลอฮฺพิพากษา) พวกเขาถูกเรียกให้มาสุญูดต่ออัลลอฮฺ พวกที่ทิ้งละหมาดไม่สามารถสุญูดได้”

(อัลกอลัม 68:42)

 

อัลลอฮฺ ตรัสไว้ในอัลกุรอาน

وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ ( 124 ) 
ฏอฮา - Ayaa 124

“และผู้ใดผินหลังจากการรำลึกถึงข้า แท้จริงสำหรับเขาคือ การมีชีวิตอยู่อย่างคับแค้น และเราจะให้เขาฟื้นคืนชีพในวันกิยามะฮ์ในสภาพของคนตาบอด”


قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا ( 125 ) ฏอฮา : 125

เขากล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ทำไมพระองค์จึงทรงให้ข้าพระองค์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในสภาพของคนตาบอดเล่า ทั้งๆที่ข้าพระองค์เคยเป็นคนตาดี มองเห็น”
قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنسَىٰ ( 126 ) 

ฏอฮา: 126

พระองค์ตรัสว่า “เช่นนั้นแหละ เมื่อโองการทั้งหลายของเราได้มีมายังเจ้า เจ้าก็ทำเป็นลืมมัน และในทำนองเดียวกัน วันนี้เจ้าก็จะถูกลืม”

 

 

ที่มา:  อิศรา โต๊ะการิม
islamhouse.muslimthaipost.com