ซูเราะห์ยาซีน เป็นซูเราะห์ หนึ่งจากอัลกุรอานที่อยู่ประเภทของซูเราะห์ อัลมักกียะห์ที่มีความสำคัญ จำนวน อายะห์ของซูเราะห์นี้ 83 อายะห์ และเป็นอายะห์สั้นๆ และเป็นซูเราะห์ที่มาสร้างความเข้มแข็งให้กับจิต ใจของบรรดาผู้ศรัทธาได้อย่างมาก เนื้อหาสาระสำคัญ ของซูเราะห์นี้ เป็นซูเราะห์ มักกียะห์ ที่กล่าวถึงหลักความเชื่อ
มาอ่านซูเราะห์ยาซีนกันเถอ
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ
ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ
يسٓ 1
ยา ซีน
ยาซีน
وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِيمِ 2
วัลกุรอานิล ฮะกีม
ขอสาบานด้วยอัลกุรอานที่มีคำสั่งอันรัดกุม
إِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ 3
อินนะกะ ละมินัล มุรซะลีน
แท้จริง เจ้าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ถูกส่งมาอย่างแน่นอน
عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ 4
อะลา ศิรอฏิม มุสตะกีม
(เป็นผู้) อยู่บนแนวทางอันเที่ยงธรรม
تَنزِيلَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ 5
ตันซีลัล อะซีซิร เราะฮีม
อัลกุรอานนี้เป็นการประทานลงมาจากพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
لِتُنذِرَ قَوۡمٗا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمۡ فَهُمۡ غَٰفِلُونَ 6
ลิตุนซิเราะ เกามัม มา อุนซิเราะ อาบาอุฮุม ฟะฮุม ฆอฟิลูน
เพื่อเจ้าจะได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขามิได้ถูกตักเตือนมาก่อนดังนั้น พวกเขาจึงไม่สนใจ
لَقَدۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَىٰٓ أَكۡثَرِهِمۡ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 7
ละก็อด ฮักก็อล เกาลุ อะลา อักษะริฮิม ฟะฮุม ลา ยูอ์มินูน
โดยแน่นอน พระประกาศิตได้เป็นที่สมจริงแล้วแก่ส่วนมากของพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ศรัทธา
إِنَّا جَعَلۡنَا فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ أَغۡلَٰلٗا فَهِيَ إِلَى ٱلۡأَذۡقَانِ فَهُم مُّقۡمَحُونَ 8
อินนา ญะอัลนา ฟี อะอ์นากิฮิม อัฆลาลัน ฟะฮิยะ อิลัล อัซกอนิ ฟะฮุม มุกมะฮูน
แท้จริงเราได้คล้องพันธนาการที่คอของพวกเขา มันจึงห้อยลงมาที่คางของพวกเขา ดังนั้น (ศรีษะของ)พวกเขาจึงเงยขึ้น
وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدّٗا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدّٗا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ 9
วะญะอัลนา มิม บัยนิ อัยดีฮิม ซัดเดา วะมิน ค็อลฟิฮิม ซัดดัน ฟะอัฆชัยนาฮุม ฟะฮุม ลา ยุบศิรูน
และเราได้ทำเครื่องกีดขวางไว้ข้างหน้าพวกเขา และเครื่องกีดขวางไว้ข้างหลังพวกเขา
وَسَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 10
วะซะวาอุน อะลัยฮิม อะอันซัรตะฮุม อัม ลัม ตุนซิรฮุม ลา ยูอ์มินูน
และมีผลเท่ากันแก่พวกเขา เจ้าจะตักเตือนพวกเขาหรือไม่ตักเตือนพวกเขาก็ตาม พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา
إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكۡرَ وَخَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِۖ فَبَشِّرۡهُ بِمَغۡفِرَةٖ وَأَجۡرٖ كَرِيمٍ 11
อินนะมา ตุนซิรุ มะนิตตะบะอัซ ซิกเราะ วะค็อชิยัร เราะฮ์มานะ บิลฆ็อยบ์ ฟะบัชชิรฮุ บิมัฆฟิเราะติว วะอัจริน กะรีม
แท้จริงเจ้าเพียงแต่ตักเตือนผู้ที่ปฏิบัติตามข้อตักเตือนเท่านั้น และเขาเกรงกลัวพระผู้ทรงกรุณาปรานีโดยทางลับ ดังนั้น จงแจ้งข่าวดีแก่เขาด้วยการอภัยโทษและรางวัลอันมีเกียรติ
إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ 12
อินนา นะห์นุ นุฮ์ยิล เมาตา วะนักตุบุ มา ก็อดดะมู วะอาซารอฮุม วะกุลละ ชัยอิน อะห์ซ็อยนาฮุ ฟี อิมามิม มุบีน
แท้จริงเราเป็นผู้ให้คนตายกลับมีชีวิตขึ้น และเราบันทึกสิ่งที่พวกเขาได้ประกอบไว้แต่ก่อน และร่องรอยของพวกเขาและทุกสิ่งนั้น เราได้รวบรวมไว้อย่างครบถ้วนในบันทึกอันชัดแจ้ง
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ 13
วัฎริบ ละฮุม มะษะลัน อัศฮาบัล ก็อรยะติ อิซ ญาอะฮัล มุรซะลูน
และจงเล่าเรื่องชาวเมือง (อันฏอกียะฮฺ) แก่พวกเขา เมื่อมีทูตหลายคนมายังเมืองนั้น
إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ 14
อิซ อัรซัลนา อิลัยฮิมุษนัยนิ ฟะกัซซะบูฮุมา ฟะอัซซัซนา บิษาลิษิน ฟะกอลู อินนา อิลัยกุม มุรซะลูน
เมื่อเราส่งทูตสองคนไปยังพวกเขา พวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ดังนั้น เรา (อัลลอฮฺ) จึงเพิ่มพลังด้วยการส่งทูตคนที่สามแล้วพวกเขา (บรรดาทูต) ได้กล่าวว่า “แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังพวกท่าน“
قَالُواْ مَآ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحۡمَٰنُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا تَكۡذِبُونَ 15
กฺอลู มา อันตุม อิลลา บะชะรุม มิษลุนา วะมา อันซะลัร เราะห์มานุ มินชัยอิน อิน อันตุม อิลลา ตักซิบูน
พวกเขา (ชาวเมือง) กล่าวว่า “พวกท่านมิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเช่นเดียวกับพวกเรา และพระผู้ทรงกรุณาปรานีมิได้ประทานสิ่งใดลงมา พวกท่านมิได้เป็นอื่นใดนอกจากกล่าวเท็จ”
قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ 16
กอลู รับบุนา ยะอ์ลัม อินนา อิลัยกุม ละมุรซะลูน
พวกเขา (บรรดาทูต) กล่าวว่า “พระเจ้าของเราทรงรู้ดียิ่งว่า แท้จริงเราถูกส่งมายังพวกท่านอย่างแน่นอน
وَمَا عَلَيۡنَآ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ 17
วะมา อะลัยนา อิลลัล บะลาฆุล มุบีน
และไม่มีหน้าที่อื่นใดแก่พวกเรานอกจากการประกาศเชิญชวนอันชัดแจ้งเท่านั้น”
قَالُوٓاْ إِنَّا تَطَيَّرۡنَا بِكُمۡۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهُواْ لَنَرۡجُمَنَّكُمۡ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ 18
กอลู อินนา ตะฏ็อยยัรนา บิกุม ละอิน ลัม ตันตะฮู ละนัรญุมันนะกุม วะละยะมัสซันนะกุม มินนา อะซาบุน อะลีม
พวกเขากล่าวว่า “แท้จริงพวกเราถือเป็นลางร้ายต่อพวกท่าน หากพวกท่านไม่ยอมหยุดยั้ง เราจะเอาหินขว้างพวกท่านจนตายและแน่นอน การลงโทษอันเจ็บปวดจากพวกเราจะประสบแก่พวกท่าน”
قَالُواْ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمۡ أَئِن ذُكِّرۡتُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ 19
กอลู ฏออิรุกุม มะอะกุม อะอิน ซุกกิรตุม บัล อันตุม เกามุม มุสริฟูน
พวกเขา (บรรดาทูต) กล่าวว่า “ลางร้ายของพวกท่านเพราะพวกท่านเอง พวกท่านได้ถูกตักเตือนมาก่อนแล้วมิใช่หรือ ? เปล่าดอกพวกท่านเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืนต่างหาก”
وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ 20
วะญาอะ มิน อักศ็อล มะดีนะติ เราะญุลุย ยัศอา กอละ ยา เกามิต ตะบิอุล มุรซะลีน
และมีชายคนหนึ่งจากสุดหัวเมืองได้มาอย่างรีบเร่ง
ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسَۡٔلُكُمۡ أَجۡرٗا وَهُم مُّهۡتَدُونَ 21
อิตตะบิอฺ มัล ลา ยัสอะลุกุม อัจญ์เรา วะฮุม มุฮ์ตะดูน
พวกท่านจงปฏิบัติตามผู้ที่มิได้เรียกร้องรางวัลใด ๆ จากพวกท่าน
وَمَا لِيَ لَآ أَعۡبُدُ ٱلَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ 22
วะมา ลิยะ ลา อะอ์บุดุล ละซี ฟะเฏาะรอนี วะอิลัยฮิ ตุรญะอูน
และทำไมเล่าฉันจะไม่เคารพภักดีผู้ทรงบังเกิดฉัน และยังพระองค์เท่านั้นที่พวกท่านจะถูกนำกลับไป
ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡٔٗا وَلَا يُنقِذُونِ 23
อะอัตตะคิซุ มินดูนิฮี อาลิฮะตัน อิน ยุริดนิร เราะฮ์มานุ บิฎุรริล ลา ตุฆนิ อันนี ชะฟาอะตุฮุม ชัยอัน วะลา ยุนกิซูน
จะให้ฉันยึดถือพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์กระนั้นหรือ? หากพระผู้ทรงกรุณาปรานี ทรงประสงค์จะก่อความทุกข์ยากแก่ฉัน การชะฟาอะฮฺของพวกเขาจะไม่ก่อประโยชน์อันใดแก่ฉันเลยและพวกเขาก็จะช่วยฉันให้รอดพ้น(จากการลงโทษ) ไม่ได้เลย
إِنِّيٓ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ 24
อินนี อิซัน ละฟี ฎอลาลิม มุบีน
แท้จริง เมื่อนั้นฉันจะอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง
إِنِّيٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ 25
อินนี อามันตุ บิรับบิกุม ฟัสมาอูน
แท้จริงฉันศรัทธาต่อพระเจ้าของพวกท่าน ดังนั้น พวกท่านจงฟังฉันซิ!”
قِيلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ يَٰلَيۡتَ قَوۡمِي يَعۡلَمُونَ 26
กีลัดคุลิล ญันนะฮ์ต้า กอละ ยาลัยตะ เกามี ยะอ์ลามูน
เขากล่าวว่า “โอ้ มาตรว่าหมู่ชนของฉันได้รู้ (สภาพของฉัน)
بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ 27
บิมา ฆอฟะรอลี ร็อบบี วะญะอฺะละนี มินัล มุกเราะมีน
ถึงการที่พระเจ้าของฉันทรงอภัยให้แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีเกียรติ”
28- وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ
วะมา อันซัลนา อะลา เกามิฮี มิม บะอ์ดิฮี มินญุนดิม มินัสสะมาอิ วะมา กุนนา มุนซิลีน
และเรามิได้ส่งไพร่พลลงมาจากฟากฟ้าแก่หมู่ชนของเขาหลังจากเขา และเราก็มิใช่เป็นผู้ส่งพวกเขาลงมา
إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ 29
อิน กานัต อิลลา ศ็อยหะตัน วาฮิดะตัน ฟะอิซา ฮุม คอมิดูน
แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็ดับเงียบ
يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ 30
ยาฮัสเราะตัน อะลัล อิบาดิ มา ยะอ์ตีฮิม มิร ร่อซูลิน อิลลา กานู บิฮี ยัสตะฮ์ซิอูน
โอ้ อนิจจาต่อปวงบ่าว ไม่มีร่อซูลคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาได้เย้ยหยันเขา
31 أَلَمْ يَرَوْاْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ
อะลัม ยะเรา กัม อะฮ์ลักนา ก็อบละฮุม มินัล กุรูน อันนะฮุม อิลัยฮิม ลา ยัรญิอูน
พวกเขามิได้พิจารณาดอกหรือว่า กี่ศตวรรษมาแล้วก่อนหน้าพวกเขาเราได้ทำลายโดยที่เขาเหล่านั้นมิได้กลับมายังพวกเขา
32 وَإِن كُلٌّۭ لَّمَّا جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ
วะอิน กุลลุล ลัมมา ญะมีอุล ละดัยนา มุห์ฎอรูน
และแต่ละคนในพวกเขาทั้งหมดจะถูกนำมาปรากฏตัวต่อหน้าเรา
33 وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ
วะอายะตุล ละฮุมุล อัรฎุล มัยตะฮ์ อะห์ยาย์นาฮา วะอัคร็อจนา มินฮา ฮับบัน ฟะมินฮุ ยะอ์กุลูน
และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ แผ่นดินที่แห้งแล้งเราได้ให้มันมีชีวิตชีวาขึ้นมาและเราได้นำเมล็ดพืชออกมาจากมัน ซึ่งส่วนหนึ่งจากเมล็ดพืชนั้นพวกเขาใช้กิน
34 وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّٰتٍۢ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَٰبٍۢ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ ٱلْعُيُونِ
วะจะอัลนา ฟีฮา ญันนาติม มินนะคีลิว วะอะอ์นาบิว วะฟัจญัรนา ฟีฮา มินัล อุยูน
และเราได้ทำให้มีในแผ่นดินนั้นเรือกสวนมากหลาย จากอินทผลัมและองุ่น และเราได้ทำมีตาน้ำในนั้น
35 لِيَأْكُلُواْ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ
ลิยะอ์กุลู มิน ษะมะริฮี วะมา อะมิลัตฮุ อัยดีฮิม อะฟะลา ยัชกุรูน
เพื่อพวกเขาจะได้กินผลไม้ของมันและจากสิ่งที่มือของพวกเขาได้กระทำมันขึ้นแล้วพวกเขาจะไม่ขอบคุณกระนั้นหรือ ?
36 سُبْحَٰنَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ
ซุบฮานัล ละซี ค็อละก็ล อัซวาญะ กุลละฮา มิมมา ตุนบิตุล อัรฎุ วะมิน อันฟุสิฮิม วะมิมมา ลา ยะอ์ลามูน
มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระผู้ทรงสร้างทุกสิ่งทั้งหมดเป็นคู่ ๆ จากสิ่งที่แผ่นดินได้ (ให้มัน) งอกเงยขึ้นมา และจากตัวของพวกเขาเองและจากสิ่งที่พวกเขาไม่รู้
37 وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ
วะอายะตุล ละฮุมุล ลัยลุ นัสลัคุ มินฮุน นะฮาร ฟะอิซา ฮุม มุซลิมูน
และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือกลางคืน เราได้ถอนกลางวันออกจากมัน แล้วพวกเขาก็อยู่ในความมืด
38 وَٱلشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرٍّۢ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ
วัช ชัมซุ ตัจรี ลิมุสตะก็อรริน ละฮา ซาลิกะ ตักดีรุล อะซีซิล อะลีม
และดวงอาทิตย์โคจรตามวิถีของมัน นั่นคือ การกำหนดของพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงรอบรู้
39 وَٱلْقَمَرَ قَدَّرْنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلْعُرْجُونِ ٱلْقَدِيمِ
วัล กอมะเราะ กอดดัรนาฮุ มะนาซิล ฮัตตา อาดะ กัล อุรญูนิล กอดีม
และดวงจันทร์นั้น เราได้กำหนดให้มันโคจรตามตำแหน่ง จนกระทั่งมันได้กลายมาเป็นเช่นกิ่งอินทผลัมแห้ง
40 لَا ٱلشَّمْسُ يَنۢبَغِى لَهَآ أَن تُدْرِكَ ٱلْقَمَرَ وَلَا ٱلَّيْلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِ ۚ وَكُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ
ลัชชัมซุ ยันบะฆี ละฮา อัน ตุดริกัล กอมะเราะ วะลัล ลัยลุ ซาบิกุน นะฮาร วะกุลลุน ฟี ฟะลักิย ยัสบะฮูน
ดวงอาทิตย์ก็ไม่สมควร (อนุมัติ) แก่มันที่จะไล่ตามใกล้ดวงจันทร์ และกลางคืนก็จะไม่ล้ำหน้ากลางวัน และทั้งหมดนั้นจะเวียนว่ายอยู่ในจักรราศี
41 وَءَايَةٌۭ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ
วะอายะตุล ละฮุม อันนา ฮะมะลนา ซุรริยะตะฮุม ฟิล ฟุลกิล มัชฮูน
และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาไว้ในเรือจนเต็ม
42 وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ
วะค็อลักนา ละฮุม มิม มิษลิฮี มา ยัรกะบูน
และเราได้สร้างทำนองเดียวกันนี้ (เรือใหญ่) แก่พวกเขา เพื่อให้พวกเขาขับขี่
43 وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ
วะอิน นะชาอ์ นุฆริกฮุม ฟะลา ศอรีค็อละฮุม วะลา ฮุม ยุนกอซูน
และถ้าเราประสงค์เราก็จะจมพวกเขาเสีย แล้วจะไม่มีผู้ร้องตะโกนเพื่อขอความช่วยเหลือให้แก่เขา และพวกเขาก็จะไม่ถูกช่วยให้รอดพ้น (จากการจมน้ำตาย) ด้วย
44 إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٍۢ
อิลลา เราะฮ์มะตัม มินนา วะมะตาอัน อิลา ฮีน
เว้นแต่ด้วยความเมตตาจากเรา และความเพลิดเพลินชั่วระยะหนึ่ง
45 وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُواْ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
วะอิซา กีละ ละฮุมุตตะกู มา บัยนะ อัยดีคุม วะมา ค็อลฟะคุม ละอัลลักุม ตุรฮะมูน
และเมื่อได้มีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงระวังสิ่งที่อยู่ข้างหน้าพวกเจ้า และสิ่งที่อยู่ข้างหลังพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา”
46 وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ
วะมา ตะอ์ตีฮิม มิน อายะติม มิน อายาติ รับบิฮิม อิลลา กานู อันฮา มุอ์ริฎูน
และไม่มีสัญญาณใดในบรรดาสัญญาณของพระเจ้าของพวกเขาได้มีมายังพวกเขาเว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้แก่ สัญญาณนั้น ๆ
47 وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍۢ
วะอิซา กีละ ละฮุม อันฟิกู มิมมา รอซะกอกุมุลลอฮ์ กอลัล ละซีนะ กะฟะรู ลิลละซีนะ อามะนู อะนุตอ์อิมุ มัน ลาว ยะชาอุลลอฮ์ อัฏอะมะฮู อิน อันตุม อิลลา ฟี ฎอลาลิม มุบีน
และเมื่อมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮฺทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า” บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า “เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ก็จะให้อาหารแก่เขากระนั้นหรือ ? “พวกท่านมิใช่อื่นใดเลยนอกจากอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง “
48 وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
วะยะกูลูน มะตา ฮาซัล วะอ์ดุ อิน กุนตุม ศอดิกีน
และพวกเขากล่าวว่า “เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง”
49 مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ
มา ยันซุรูน อิลลา ศ็อยหะตันวาฮิดะตัน ตะอ์คุซุฮุม วะฮุม ยัคิศศิมูน
พวกเขามิได้คอยสิ่งใดเลยนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าชีวิต พวกเขาในขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่
50 فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةًۭ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ
ฟะลา ยัสตะฏีอูน ตะวศิยะตัน วะลา อิลา อะฮ์ลิฮิม ยัรญิอูน
แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถจะสั่งเสียอันใด และพวกเขาก็ไม่ทันจะกลับไปยังครอบครัวของพวกเขาได้
51 وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ
วะนุฟิคอ ฟิศศูร ฟะอิซา ฮุม มินัล อัจดาษิ อิลา รับบิฮิม ยันซิลูน
และสังข์ก็จะถูกเป่าขั้น ทันใดนั้นพวกเขาจะออกจากหลุมฝังศพ แล้วพวกเขาก็รีบรุดไปยังพระเจ้าของพวกเขา
52 قَالُواْ يَٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ
กอลู ยา วัยละนา มัน บะอะษะนา มิน มัรกอดินา ฮาซา มา วะอะดัร เราะฮ์มานุ วะศอดะกัล มุรซะลูน
พวกเขากล่าวว่า “โอ้ความหายนะที่ประสบแก่เรา ! ใครเล่าที่ให้เราฟื้นขึ้นจากที่นอนของเรา (กุบูร)” (จะมีเสียงกล่าวขึ้นว่า) ”นี่แหละคือสิ่งที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาร่อซูลได้กล่าวสมจริงแล้ว“
53 إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ
อิน กานัต อิลลา ศ็อยหะตันวาฮิดะตัน ฟะอิซา ฮุม ญะมีอุล ละดัยนา มุห์ฎอรูน
ไม่มีอะไรดอกนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้นพวกเขาทั้งหมดก็จะถูกนำมาปรากฏต่อหน้าเรา
54 فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
ฟัลเยามะ ลา ตุซลัมุ นัฟซุน ชัยอัน วะลา ตุญ์ซะวูน อิลลา มา กุนตุม ตะอ์มะลูน
ในวันนั้นไม่มีชีวิตใด (ผู้ใด) จะถูกอยุติธรรมแต่ประการใด และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิบัติไว้
55 إِنَّ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍۢ فَٰكِهُونَ
อินนะ อัศฮาบัล ญันนะติล เยามะ ฟี ชุฆุลิน ฟากิฮูน
แท้จริง ในวันนั้นชาวสวรรค์จะอยู่ในกิจกรรมอันสุขสำราญ
56 هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِى ظِلَٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ
ฮุม วะอัซวาญุฮุม ฟี ซิลาลิน อะลัล อะรออิกิ มุตตะกิอูน
พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาจะอยู่ภายใต้ร่มเงา นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้นวม
57 لَهُمْ فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ
ละฮุม ฟีฮา ฟากิฮะตุว วะละฮุม มา ยัดดะอูน
สำหรับพวกเขาในสวนสวรรค์นั้นจะมีผลไม้ (หลากชนิด) และสำหรับพวกเขาจะมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ
58 سَلَٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِيمٍۢ
ซะลามุน เกาลัม มิรร็อบ บิร เราะฮีม
“ความศานติ!” พระดำรัสหนึ่งจากพระเจ้าผู้ทรงเมตตาเสมอ
59 وَٱمْتَٰزُواْ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ
วัมตาซุล เยามะ อัยยุฮัล มุจญ์ริมูน
“โอ้บรรดาอาชญากรทั้งหลายเอ๋ย! วันนี้พวกเจ้าจงถอยห่างออกไปให้พ้น
60 أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُواْ ٱلشَّيْطَٰنَ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ
อะลัม อะอ์ฮัด อิลัยกุม ยา บะนี อาดะมะ อัน ลา ตะอ์บุดุช ชัยฏอน อินนะฮู ละกุม อะดูวุน มุบีน
ข้ามิได้บัญชาพวกเจ้าดอกหรือ โอ้ลูกหลานของอาดัมเอ๋ย! ว่าพวกเจ้าอย่าได้เคารพบูชาชัยฏอนมารร้าย แท้จริงมันนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเจ้า
وَأَنِ ٱعۡبُدُونِيۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ 61
วะอะนิอฺ์ บุดูนี ฮาซา ศิรอฏุม มุสตะกฺีม
และพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้า นี่คือแนวทางอันเที่ยงแท้
وَلَقَدۡ أَضَلَّ مِنكُمۡ جِبِلّٗا كَثِيرًاۖ أَفَلَمۡ تَكُونُواْ تَعۡقِلُونَ 62
วะละกฺ็อด อะฎ็อลละ มินกุม ญิบิลลัน กะษีรอ อะฟะลัม ตะกูนู ตะอ์กฺิลูน
และโดยแน่นอน มันได้ทำให้หมู่ชนจำนวนมากของพวกเจ้าหลงทาง ทำไมพวกเจ้าจึงไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญเล่า?
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ 63
ฮาซิฮี ญะฮันนะมุล ละตี กุนตุม ตูอะดูน
นี่คือนรกญะฮันนัม ซึ่งพวกเจ้าถูกสัญญาไว้
ٱصۡلَوۡهَا ٱلۡيَوۡمَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ 64
อิศเลาฮัล เยามะ บิมา กุนตุม ตักฟุรูน
วันนี้พวกเจ้าจะเข้าไปลิ้มรสมัน เนื่องเพราะพวกเจ้าปฏิเสธ
ٱلۡيَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَآ أَيۡدِيهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ 65
อัลเยามะ นัคติมุ อฺะลา อัฟวาฮิฮิม วะตุกัลลิมุนา อัยดีฮิม วะตัชฮะดุ อัรญุลุฮุม บิมา กานู ยักสิบูน
วันนี้เราจะปิดผนึกปากของพวกเขาและมือของพวกเขาจะพูดแก่เรา และเท้าของพวกเขาจะเป็นพยานตามที่พวกเขาได้ปฏิบัติไว้
وَلَوۡ نَشَآءُ لَطَمَسۡنَا عَلَىٰٓ أَعۡيُنِهِمۡ فَٱسۡتَبَقُواْ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبۡصِرُونَ 66
วะเลา นะชาอุ ละเฏาะมัสนา อะลา อะอฺ์ยุนิฮิม ฟัสตะบะกฺุศ ศิรอเฏาะ ฟะอันนา ยุบศิรูน
และหากเราประสงค์ เราก็จะทำให้ตาของพวกเขาบอดลง แล้วพวกเขาก็จะคลำหาทาง แต่พวกเขาจะเห็นได้อย่างไร?
وَلَوۡ نَشَآءُ لَمَسَخۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمۡ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مُضِيّٗا وَلَا يَرۡجِعُونَ 67
วะเลา นะชาอุ ละมะสัคนาฮุม อฺะลา มะกานะติฮิม ฟะมัส ตะฏออฺู มุฎีย์เยา วะลา ยัรญิอฺูน
และหากเราประสงค์ เราก็จะแปลงรูปของพวกเขาให้อยู่กับที่ของพวกเขา แล้วพวกเขาก็ไม่อาจจะไปข้างหน้าได้และก็ไม่อาจจะถอยกลับได้
وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِي ٱلۡخَلۡقِۚ أَفَلَا يَعۡقِلُونَ 68
วะมัน นุอัมมิรฮุ นุนักกิซฮุ ฟิล ค็อลกฺ อะฟะลา ยะอ์กฺิลูน
และผู้ใดที่เราทำให้เขามีอายุยืนนานเราจะให้กลับคืนสู่สภาพเมื่อตอนแรกเกิดแล้วพวกเขาไม่ไช้สติปัญญาใคร่ครวญบ้างหรือ?
وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ وَقُرۡءَانٞ مُّبِينٞ 69
วะมา อฺัลลัมนาฮุช ชิอฺ์เราะ วะมา ยัมบะฆี ละฮ์ อิน ฮุวะ อิลลา ซิกรู วะกฺรอานุม มุบีน
เรามิได้สอนกวีนิพนธ์แก่เขา (มุฮัมมัด) และไม่เหมาะสมแก่เขาที่จะเป็นกวีคัมภีร์นี้มิใช่อื่นใดเลย นอกจากเป็นข้อตักเตือนและเป็นคัมภีร์อันชัดแจ้ง
لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّٗا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ 70
ลิยุนซิเราะ มัน กานะ ฮัยเยา วะยะฮิกก็อล เกาลุ อะลัล กาฟิรีน
เพื่อตักเตือนผู้ที่มีชีวิต และเพื่อข้อตักเตือนนั้นเป็นหลักฐานยืนยันแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา
أَوَ لَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا خَلَقۡنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتۡ أَيۡدِينَآ أَنۡعَٰمٗا فَهُمۡ لَهَا مَٰلِكُونَ 71
อะวะ ลัม ยะเรอ์า อันนา เคาะลักฺนา ละฮุม มิมมา อฺะมิลัต อัยดีนา อันอฺามัน ฟะฮุม ละฮา มาลิกูน
และพวกเขามิได้พิจารณาดูดอกหรือเราได้สร้างปศุสัตว์ขึ้นมาเพื่อพวกเขาจากสิ่งที่มือของเราได้ทำขึ้น แล้วพวกเขาก็ได้ครอบครองมัน
وَذَلَّلۡنَٰهَا لَهُمۡ فَمِنۡهَا رَكُوبُهُمۡ وَمِنۡهَا يَأۡكُلُونَ 72
วะซัลลัลนาฮา ละฮุม ฟะมินฮา เราะกูบุฮุม วะมินฮา ยะอ์กุลูน
และเราได้ทำให้มันยอมจำนนแก่พวกเขา ดังนั้น บางชนิดมันก็เป็นพาหนะแก่พวกเขา และบางชนิดพวกเขาก็ใช้กินเป็นอาหาร
وَلَهُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَمَشَارِبُۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ 73
วะละฮุม ฟีฮา มะนาฟิอุ วะมะชาริบ อะฟะลา ยัชกุรูน
และในตัวมันนั้นมีประโยชน์มากหลายและเครื่องดื่มสำหรับพวกเขา แล้วพวกเขาจะยังไม่ขอบคุณอีกหรือ?
وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةٗ لَّعَلَّهُمۡ يُنصَرُونَ 74
วัตตะเคาะซู มิน ดูนิล ลาฮิ อาลิฮะตัล ละอฺัลละฮุม ยุนเศาะรูน
และพวกเขาได้ยึดถือเอาพระเจ้ามากหลาย (เป็นที่เคารพสักการะ) อื่นจากอัลลอฮฺหวังว่าพวกเขาจะได้รับความช่วยเหลือ (จากมัน)
لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَهُمۡ وَهُمۡ لَهُمۡ جُندٞ مُّحۡضَرُونَ 75
ลา ยัสตะฏีอูนะ นัศรอฮุม วะฮุม ละฮุม ญุนดุม มุห์เฎาะรูน
พวกมันไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ พวกเขาจะถูกนำมาปรากฏตัวเป็นกลุ่ม ๆ เพื่อพวกมัน
فَلَا يَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمۡۘ إِنَّا نَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَ 76
ฟะลา ยะห์ซุนกะ เกาลุฮุม อินนา นะอ์ละมุ มา ยุซิรรูนะ วะมา ยุอ์ลินูน
ดังนั้น อย่าได้ให้คำพูดของพวกเขาเป็นที่เสียใจแก่เจ้า แท้จริงเรารู้ดีถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย
أَوَ لَمۡ يَرَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن نُّطۡفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞ 77
อะวะลัม ยะร็อล อินซานุ อันนา เคาะลักนาฮุ มิน นุฏฟะติน ฟะอิซา ฮุวะ เคาะศีมุม มุบีน
มนุษย์มิได้พิจารณาดูดอกหรือว่าเราได้บังเกิดเขามาจากน้ำอสุจิ แล้วจงดูซิ เขาได้กลายเป็นคู่ปรปักษ์ตัวฉกาจ
وَضَرَبَ لَنَا مَثَلٗا وَنَسِيَ خَلۡقَهُۥۖ قَالَ مَن يُحۡيِ ٱلۡعِظَٰمَ وَهِيَ رَمِيمٞ 78
วะเฎาะเราะบะ ละนา มะษะเลา วะนะสิยะ ค็อลเกาะฮู กอละ มัย ยุห์ยิล อิซอมะ วะฮิยะ ร่อมีม
และเขาได้ยกอุทาหรณ์เปรียบเทียบแก่เรา และเขาได้ลืมต้นกำเนิดของเขา เขากล่าวว่า “ใครเล่าจะให้กระดูกมีชีวิตขึ้นมาอีกในเมื่อมันเป็นผุยผงไปแล้ว”
قُلۡ يُحۡيِيهَا ٱلَّذِيٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٖۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلۡقٍ عَلِيمٌ 79
กุล ยุห์ยีฮัล ละซี อันชะอะฮา เอาวะละ มัรเราะฮ์ วะฮุวะ บิกุลลิ ค็อลกิน อะลีม
จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด “พระผู้ทรงให้กำเนิดมันครั้งแรกนั้น ย่อมจะทรงให้มันมีชีวิตขึ้นมาอีก และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้การบังเกิดทุกสิ่ง
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارٗا فَإِذَآ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ 80
อัลละซี ญะอฺะละ ละกุม มินัช ชะญะริล อัคเฎาะริ นาร็อน ฟะอิซา อันตุม มินฮุ ตูกิดูน
ผู้ทรงทำให้มีไฟสำหรับพวกเจ้าจากต้นไม้เขียวสด (แล้วจงดูซิ) พวกเจ้าก็ได้จุดมันจากเชื้อไฟนั้น
أَوَ لَيۡسَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ 81
อะวะ ลัยสัล ละซี เคาะละก็อส สะมาวาติ วัลอัรเฎาะ บิกอดิริน อะลา อัย ยัคลุเกาะ มิษละฮุม ^ บะลา วะฮุวัล ค็อลลากฺล อะลีม
พระองค์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน จะไม่ทรงสามารถที่จะสร้างเช่นเดียวกับพวกเขากระนั้นหรือ ? แน่นอน และพระองค์เป็นผู้ทรงสร้างที่ยิ่งใหญ่ ผู้ทรงรอบรู้
إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيًۡٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ 82
อินนะมา อัมรุฮู อิซา อะรอดะ ชัยอัน อัน ยะกูละ ละฮู กุน ฟะยะกูน
แท้จริงพระบัญชาของพระองค์ เมื่อทรงประสงค์สิ่งใด พระองค์ก็จะตรัสแก่มันว่า “จงเป็น” แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา
فَسُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ 83
ฟะซุบฮานัล ละซี บิยะดิฮี มะละกูตุ กุลลิ ชัยอิว วะอิลัยฮิ ตุรญะอูน
ดังนั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ซึ่งในพระหัตถ์ของพระองค์มีอำนาจเหนือทุกสิ่งและยังพระองค์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไป
บทความที่น่าสนใจ
- อยากรวยต้องอ่านซูเราะห์อัลวากิอะห์ทุกคืน
- เพียงกล่าว อัลฮัมดุลิลลาฮ์ 2 ครั้ง ก็ได้รับความพึงพอพระทัยจากอัลลอฮ์
- มหัศจรรย์ อินทผาลัมกับคนท้อง ที่ปรากฏในซูเราะห์มัรยัม
- ดุอาที่ถูกตอบรับ ในซูเราะห์อัลอันบิยา
- ทำไม อ่านซูเราะห์ยูซุฟแล้ว สามารถดับความทุกข์และเพิ่มความสุขสำราญได้?
- ซูเราะห์ที่ควรอ่านในระหว่างตั้งครรภ์
- อย่าลืมดุอาอ์ให้ได้เจอกับเนื้อคู่บ้างนะ
- ซูเราะห์ที่ทำให้สบายใจ
- ซูเราะห์ที่อ่านแล้วรวย ไม่ยากจน อัลลอฮ์จะให้ริสกีแก่เขา
- ความลับในซูเราะห์ยาซีน อายะห์ที่ 58
- จงอ่าน กุลยาอัยยุฮัลกาฟิรูน ก่อนนอน
- ความประเสริฐของซูเราะห์อัลอิคลาส พร้อมคำอ่าน
- อัลอิคลาศ ความประเสริฐของซูเราะห์ อัลอิคลาศ (คำอ่าน-พร้อมความหมาย)
- อายะห์อัลกุรซีย์ ประโยชน์มหาศาล ที่ทุกคนควรท่องจำ
